Logo Gmina Kołaczyce

Dwór Pałac w Bieździedzy

W 1311 rok – rycerski ród Helwigów herbu Grzymała był właścicielem wsi Bieździedza, który wybudował w tej miejscowości ,około 1320 roku, pierwszy drewniany kościół. Stara Bieździedza rozciągała się wzdłuż starej drogi liczącej ok. 12 km (od Warzyc po Klecie) i po obu jej stronach w pasie wynoszącym ok. 4 km (od Zantkowej do lasów Lubli). W środkowej części tego pasa znajdowało się centrum handlowo-kościelne z karczmą, wtorkowym targiem  i kościołem parafialnym. .

Historia wsi Bieździedzy , po Helwigach ,  wiąże się ze starym szlacheckim rodem Broniowskich herbu Tarnawa, którzy posiadali tą miejscowość w 1535 r. Wśród wielu znakomitych postaci Rodu Broniewskich był Piotr Broniewski, tytularny rycerz „z Bieździedzy”, syn Marcina. Zachowane materiały z jego życiorysu obejmują okres do 1600 roku. Wg ksiąg spisu  immatrykulanego  (wpisy na studia) w 1578/79 studiował on najpierw w Bazylei: „Petrus Broniowski de Byedziedza, Polonus” a następnie w  1586 w Lipsku: „P. Broniowski de Biezdzietza” i w Padwie w roku 1592

Szlachecki ród Romerów herbu Jelita przybył do Bieździedzy z Chyszowa  ( dzisiejsza gmina Klików) na przełomie XVI i XVII wieku. Ród pochodził z niemieckiej nobilitowanej szlachty (1470), która pisała się Romer (lub Rämer). Z gałęzi Tego rodu do Polski przybył Romer za zgodą Władysława Jagiełły i założył pod Tarnowem wieś Chyszów. Pierwsza wzmianka o Romerach w Bieździedzy pochodzi z lat 1596-1598, co odnotowano przez bpa Krzysztofa Kazimierskiego, wizytatora z polecenia kard. Jerzego Radziwilła: „Bezdzieża. Nad. Anny z Roszkowa. Dziesięciny Romer nie płaci”. Wdowa po Jerzym Romerze, Zofia z Chmielnickich, na swój koszt dobudowała do murowanego kościoła w Bieździedzy kaplicę (tzw. „Romerowską”). Kaplica i kościół są ozdoba Bieździedzy do dzisiaj.  Imię Jerzego Romera otworzyło nową gałąź Romerów z Bieździedzy i Bieździadki. Ród Romerów zapisuje się od tego momentu na kartach historii Bieździedzy jako wielce patriotyczny, doskonale wykształcony , gospodarny, skory do inwestycji i innowacyjności. Choć po 1945 roku, kiedy to zlikwidowano w Polsce ziemiaństwo i rozparcelowano ziemie Romerów w Bieździedzy i Bieździadce Ród Romerów zniknął z ziemi bieździedzkiej, świetność tego Rodu i niebywale zasługi dla tych ziem są powodem do nieustającej dumy .


Dwór Rodu Romerów herbu Jelita z końca XVIII wieku.

Pierwszy murowany dwór w Bieździedzy został wzniesiony w początkach XVII w przez ówczesnych właścicieli wsi Romerów. Inicjatorem budowy na  przełomie XVIII i XIX była Antoni Romer. Pierwszy dwór był budynkiem parterowy i obejmował północne skrzydło dzisiejszego obiektu. Pierwsze piętro dworu, dobudowano w latach 1845 – 1859 nadając mu bardziej klasycystycznego charakteru. Wiadomo, że w drugiej połowie XIX wieku parterowa część dworu mieściła kilka sporych pomieszczeń m.in. jadalnia i pokoje dla gości, natomiast na piętrze w części południowo – zachodniej znajdowała się obszerna sala balowa, do której w okresie międzywojennym przeniesiono z bieździadeckiego dworku mały kominek z czarnego marmuru z biało – różowymi elementami cennego kamienia. Na piętrze znajdowały się również: salonik, biblioteka „pokój hrabiny” i „pokój hrabiego”. Elewacja frontowa dworu (wschodnia) na parterze była 7 – osiowa, symetryczna, z ryzalitem w części środkowej (ryzalit ożywia elewację i zwiększa powierzchnię pomieszczeń), poprzedzona portykiem na 4 toskańskich kolumnach podpierającym balkon ogrodzony metalową balustrada.

Po środku ściany umieszczone są drewniane, dwuskrzydłowe drzwi. Górna kondygnacja, oddzielona jest od dolnej skromnym kordonowym gzymsem. W ścianach górnego piętra umieszczono 9 otworów okiennych ale trzy z nich są ślepe. Ściany dworu wieńczył gzyms, całość budynku przykryta jest  czterospadowym dachem z czerwonej dachówki. Elewacja tylna (ogrodowa), posiada piętrowy podcień wsparty na 4 wysokich toskańskich kolumnach. W drugiej połowie XIX wieku do południowej ściany dworu dobudowano prostokątną parterową przybudówkę, krytą trójpołaciowym dachem.


Wysokie , sięgające dwóch poziomów kolumny toskańskie nadawały budynkowi  charakteru pałacowego.


Tzw. dobudówka – mała oficyna


Oficyna duża


Budynek gospodarczy  oraz stajnia

Naprzeciw malej dobudówki  stała oranżeria a na wschód od dworu znajdowały się liczne zabudowania gospodarcze – wozownia, oficyny oraz  spichlerz , pochodzące z XIX w. We wnętrzach budowli zachowały się niektóre zabytkowe jej elementy, np. parkiety z szerokich , twardych klepek, kamienne dwukolorowe posadzki, stiukowa rozeta sufitowa, stylizowana na ludowa Madonna z Dzieciątkiem w owalu, namalowana na ścianie w „pokoju hrabiego”, piec z zielonych secesyjnych kafli, wąskie tralki na klatce schodowej . Z dawnego umeblowania dworu zachowała się jedynie przeszklona szafa z półkami oraz późnorenesansowa szafa zdobiona plastycznymi głowami sławnych ludzi, pochodząca z Prowansji.


Kaplica rodowa Romerów ,tzw. Romerowska, ufundowana przez Zofię Romer (z Chmielnickich) , przy kościele w Bieździedzy.

Obecnie dwór ma nowych właścicieli, którzy dokładają starań w opiece nad zabytkiem. Okolica dworu jest ładnie zagospodarowana .Wymieniono pokrycie dachowe, wzmocniono naroża budynku  a mocno przetrzebiony w latach ubiegłych park, zyskuje wiele nowych , cennych drzew.

Na koniec ciekawostka : Kasztanka, ulubiona klacz Marszalka Józefa Piłsudskiego, pochodziła z Romerowskiej stadniny i była własnością hr. Marii, córki hr. Eustachego Romera.

Burmistrz gminy zaprasza

Stanisław Żygłowicz

Przyjęcia interesantów:
Poniedziałek 800 - 1400
W pozostałe dni w miarę wolnego czasu

Urząd Miejski w Kołaczycach

ul. Rynek 1
38-213 Kołaczyce
tel.:13 44 602 21
tel.:13 44 602 49
tel.:13 44 602 94
fax: 13 44 602 58
e-mail: sekretariat@kolaczyce.itl.pl

Zobacz również

wersja językowa

Kalendarz

grudzień 2018
Pn
Wt
Śr
Cz
Pt
So
Ni
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Zegar

  • :
  • :
Akceptuję

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.